Fatsios1 - Στο ίδιο έργο θεατές...
Βρισκόμαστε και πάλι, μπροστά σε ένα ακόμη επεισόδιο, περαιτέρω σκληρής ΥΠΟ-ΔΟΥΛΩΣΗΣ και ΦΤΩΧΟΠΟΙ-ΗΣΗΣ του Ελληνικού λαού, με νέα διαπραγμάτευση ή “διαπραγμάτευση”, με νέα βάρβαρα και αντιλαϊκά μέτρα, με νέα νεοφιλελεύθερα προγράμματα ή μνημόνια, μεταξύ της αυτοαποκαλούμενης “Κυβέρνησης” (αλλά εμμέσως και όλου του πολιτικού προσωπικού, πάντα εξαρτημένου) αφ’ ενός και των (επί το κομψότερον...) εταίρων και δανειστών, αφ’ ετέρου...

Αναφέρομαι δε σε «Κυβέρνηση» που αυτοαποκαλείται ως τοιαύτη, και σε ένα γενικότερο ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ, εντελώς εξαρτημένο από κέντρα αποφάσεων, έξω και πέρα από τον Ελληνικό λαό, γιατί δε νομίζω να ταιριάζουν διαφορετικοί χαρακτηρισμοί, για τις συγκεκριμένες ομάδες πολιτικών, με οποιεσδήποτε ιδιότητες και αν έχουν, και που φέρονται να «κυβερνούν» ή να εκφράζουν έναν λαό, μία χώρα, που βρίσκεται κάτω από μιαν ΑΝΗΘΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΕΙΑ, κάτω από μια στυγνή και ξεκάθαρη ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΤΟΧΗ...
2 - Στο σημείο αυτό , σπεύδω από τώρα να απαντήσω σε κάποιες “αγανακτισμένες”.φωνές, ενισταμένων- κυρίως από τον χώρο κυβέρνησης και φυσικά από τους
υπόλοιπους κομματικούς (συστημικούς) σχηματισμούς- για τα παραπάνω γραφόμενα, μία διαχρονικά, αδιαμφισβήτητα ορθή, ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΘΕΣΗ: «ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΔΕΝ ΚΡΙΝΟΝΤΑΙ ΤΟΣΟ ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΟΙ ΠΡΟΘΕΣΕΙΣ, αλλά ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΟΙ ΕΦΑΡΜΟΖΟΜΕΝΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ»...
3 - Στο ίδιο έργο θεατές λοιπόν...
Μια παράσταση χιλιοπαιγμένη, με τον ίδιο πάντα τίτλο, αρκετά «βαρύγδουπο» και «συγκινητικό» : «Η σωτηρία της χώρας» με ηθοποιούς, σε ρόλους πρωταγωνιστών,
άλλους αυτή τη φορά (κυβέρνηση και υπάκουους βουλευτές) και άλλους σε ρόλους δεύτερους (Αντιπολίτευση), αλλά ουσιαστικούς για τη διατήρηση του πολιτικού status, πολιτικού σκηνικού, σε κάθε όμως περίπτωση, αθροιστικά, ένα συνονθύλευμα ΘΛΙΒΕΡΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΣΑΛΤΙΜΠΑΓΚΩΝ, οι οποίοι με περίσσεια αναίδεια και απύθμενο θράσος, επιμένουν ΑΝΕΡΥΘΡΙΑΣΤΑ ότι μας σώζουν δια της καταστροφής μας.. .
ξεπουλώντας τα ΠΑΝΤΑ. Και το ξεπούλημα της χώρας (γιατί περί αυτού πρόκειται, βρε αναίσχυντοι διαστρεβλωτές εννοιών και λέξεων και όχι βέβαια περί ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ...) συνεχίζεται. Μετά το ξεπούλημα ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΩΝ, ΤΡΑΠΕΖΩΝ, ΔΕΚΟ, ΤΡΑΙΝΟΣΕ, ΟΛΠ, κ.λ.π. ετοιμάζεται η αφαίρεση από τη χώρα μας, το λαό μας και της εναπομείνασας περιουσίας, βασικών τομέων όπως, υπόλοιπα ΛΙΜΑΝΙΑ, μεγάλους και όχι μόνο
ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟΔΡΟΜΟΥΣ, ΕΝΕΡΓΕΙΑ (ΔΕΗ, λιγνίτες, λιγνιτωρυχεία) ΝΕΡΟ κ.λ.π. Όλα λοιπόν τα «ΑΣΗΜΙΚΑ» μας στους ξένους με τους οποίους συμπράττουν (τις περισσότερες φορές) ντόπιοι «Ελληναράδες» κεφαλαιούχοι, που ποτέ δε χάνανε την ευκαιρία, σε περιόδους τραγωδιών για την πατρίδα μας και το λαό μας, να ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΟΥΝ ξετσίπωτα σε βάρος των συμπατριωτών τους και της πατρίδας... Ληστές και πλιατσικολόγοι οι πρώτοι (εταίροι μας.. τρομάρα τους..), στυγνοί, έμποροι, εκμεταλλευτές, απάτριδες, άξιοι κάθε περιφρονήσεως οι δεύτεροι (Ελληναράδες, επιχειρηματίες.., επιβεβαιώνοντας το γνωστό σε όλους αξίωμα , ότι δηλαδή, ΤΟ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΠΑΤΡΙΔΑ...).
4 – Στην παρούσα φάση της τραγωδίας για το λαό μας ήθελα να επισημάνω τα παρακάτω. Πάντα σύμφωνα με τη διαρκή στόχευση για «εξαθλιωμένο λαό και η χώρα
ένα απέραντο, φτηνό οικόπεδο», αποφασίστηκε και ανακοινώνεται η λήψη νέων οικονομικών επιβαρύνσεων ύψους 3,6 Δις Ευρώ !!!. Ταυτόχρονα αποφασίζεται και ανακοινώνεται ότι τα χρήματα αυτά (ανεξάρτητα της αναγκαιότητας λήψεως των μέτρων..) θα εισπραχθούν στο σύνολό τους από ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΥΣ ΚΑΙ ΧΑΜΗΛΟΜΙΣΘΟΥΣ (περικοπή συντάξεων – μείωση αφορολόγητου ). Οι τυχόν «διαφωνίες» ή «διαπραγματεύσεις» αφορούν ΜΟΝΟ το αν οι μειώσεις γίνουν όλες σε ένα ή τμηματικά σε δύο χρόνια. Η ΕΡΩΤΗΣΗ ΜΟΥ, ΠΡΟΣ ΟΛΟΥΣ, ΑΠΛΗ, απλουστάτη:
α) Γιατί οι επιβαρύνσεις αυτές δεν εισπράττονται από τους (μην αμφιβάλλετε..) Έλληνες πολιτικούς και Έλληνες επιχειρηματίες, που βρίσκονται (παρανόμως.. φοροφυγάδες γαρ) ως μεγαλοκαταθέτες στις λίστες Λαγκάρντ;;;
β) Γιατί οι επιβαρύνσεις αυτές, δεν εισπράττονται από τους (μην αμφιβάλλετε..) Έλληνες πολιτικούς που βρίσκονται (παρανόμως..) ως μεγαλοκαταθέτες στις λίστες Λιχτενσταϊν;;;
γ) Γιατί οι επιβαρύνσεις αυτές, δεν εισπράττονται από τους (μην αμφιβάλλετε..) Έλληνες πολιτικούς και Έλληνες επιχειρηματίες που έχουν ιδρύσει τις λεγόμενες off shore εταιρίες, πάντα στο εξωτερικό και περιλαμβάνονται στα Panama papers;;;
δ) Γιατί οι επιβαρύνσεις αυτές δεν εισπράττονται από τα παράνομα (και όχι μόνο) έσοδα του (λαθρο)εμπορίου ΚΑΥΣΙΜΩΝ, όταν όλοι γνωρίζουμε ότι η δραστηριότητα αυτή (εμπορία καυσίμων) ανήκει σε μια χούφτα Ελλήνων επιχειρηματιών;;;
ε) Γιατί οι επιβαρύνσεις αυτές δεν επιμερίζονται, ( αλλά το αφήνουν εντελώς ανέγγιχτο), στο μεγάλο ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΟ και ΕΞΟΠΛΙΣΤΙΚΟ κεφάλαιο;;;
Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ, για τον γράφοντα, ΕΠΙΣΗΣ ΑΠΛΗ, απλουστάτη:
Όλες οι παραπάνω κατηγορίες , δεν αγγίζονται από το κράτος, γιατί αυτοί είναι το ΚΡΑΤΟΣ, μαζί με τους εκάστοτε Κυβερνώντες και Κοινοβουλευτικούς Αντιπολιτευόμενους, και φυσικά ΟΧΙ ο απλός πολίτης, ΟΧΙ ο απλός Λαός...
Στο Θεό που πιστεύετε, ακούσατε όλο αυτό το διάστημα, που υποτίθεται ότι γίνεται διαπραγμάτευση, κάποιον Υπουργό, βουλευτή ή στελέχη της Κυβέρνησης, Αρχηγούς, βουλευτές ή στελέχη της Αντιπολίτευσης να ισχυρίζοντα, να προτείνουν ή έστω να ψελλίσουν πως ΠΡΕΠΕΙ να επιβαρυνθούν οι παραπάνω κατηγορίες;
ΚΑΝΕΝΑΣ... μα ΚΑΝΕΝΑΣ... (...Κι ’εκείνοι ΔΕΝ ΟΜΙΛΗΣΑΝ ....) ΑΙΔΩΣ ΑΡΓΕΙΟΙ, Ντροπή σας Αχρείοι...
5 - Όπως γίνεται φανερό, ένα τέτοιο ΚΡΑΤΟΣ, δεν είναι κράτος δικό μας, δεν είναι κράτος του λαού, των πολλών, αλλά ΚΡΑΤΟΣ των ολίγων. Μην ταυτίζετε συμπατριώτες το ΚΡΑΤΟΣ με την ΠΑΤΡΙΔΑ... Είναι δύο διαφορετικά πράγματα, δύο διαφορετικές έννοιες.
Το πρώτο, (ΚΡΑΤΟΣ) είναι ένα σύνολο μηχανισμών επιβολής εξουσίας!!!
Η δεύτερη, (ΠΑΤΡΙΔΑ) είναι ιδέα, είναι μια αόρατη διάσταση στην οποία όλοι οι λαοί αποδίδουν θετικό πρόσημο (και που φυσικά υπερβαίνει τον εργαλειακό χαρακτήρα του κράτους), που συνδέει άτομα με την έννοια του λαού και ταυτόχρονα συνδέονται τα άτομα αυτά, δηλαδή ο λαός, με κοινό τόπο προγόνων, με κοινή ιστορική διαδρομή και κοινό χώρο παραδόσεων και δημιουργίας πολιτισμού.
Όλοι μας δε, γνωρίζουμε πολύ καλά, ότι οι λαοί και φυσικά και ο Ελληνικός, έχουν δώσει μάχες, έχουν δώσει τη ζωή τους για μιαν ανεξάρτητη και ελεύθερη ΠΑΤΡΙΔΑ, για μια ΠΑΤΡΙΔΑ με Λαϊκή Κυριαρχία και όχι βέβαια για το Κράτος και ιδιαίτερα όταν το Κράτος εν τοις πράγμασι Δεν ανήκει στο Λαό...
Στο σημείο αυτό έρχονται στο νου μου, τα λόγια του ΙΩΝΑ ΔΡΑΓΟΥΜΗ (1878-1920), αστού λογοτέχνη και διπλωμάτη:
« Αν το ΚΡΑΤΟΣ δυναστεύει και στεναχωρεί τους πολίτες, την πατρίδα, πρέπει ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΑ ή να αλλάξει μορφή ή να χαθεί, αφού ένα τέτοιο ΚΡΑΤΟΣ είναι ΠΕΡΙΤΤΟ και ΒΛΑΒΕΡΟ. Είναι δε φανερό ότι, όταν η ΠΑΤΡΙΔΑ κινδυνεύει από το ΚΡΑΤΟΣ, τότε οφείλουμε να την υπερασπιστούμε «. Ο γράφων προσυπογράφει τα παραπάνω, ελπίζω και εσείς...
6 - Οφείλουμε λοιπόν να υπερασπιστούμε την πατρίδα μας, τον λαό μας, απέναντι σε όσους απεργάζονται σχέδια αφανισμού του, ξένους και ντόπιους, «εταίρους» και «δανειστές» ακόμη και απέναντι στο ΚΡΑΤΟΣ, όταν αυτό μετατρέπεται σε δυνάστη μας... Διαφορετικά οι ευθύνες μας τεράστιες... Δεν μπορούμε να μένουμε αδρανείς και μακάριοι... Δεν μπορούμε να μένουμε «ΔΕΙΛΟΙ, ΜΟΙΡΑΙΟΙ, κι ΑΒΟΥΛΟΙ ΑΝΤΑΜΑ, ΠΡΟΣΜΕΝΟΝΤΑΣ ΙΣΩΣ ΚΑΠΟΙΟ ΘΑΜΑ», για να θυμηθούμε τους εμβληματικούς «ΜΟΙΡΑΙΟΥΣ» του μεγάλου μας ποιητή ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗ...
Κλείνω την αναφορά μου στον ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗ, πάλι με δικά του, εμπνευσμένα λόγια, που είχε δώσει σαν απάντηση σε έναν αναγνώστη του, αναφορικά και πάλι με τους “ΜΟΙΡΑΙΟΥΣ” του:
« Το ποίημα ‘’χτυπάει” εκείνη τη μερίδα του λαού, που δεν μπορεί να βρει την αιτία της δυστυχίας του και αυτοεγκαταλείπεται στη μοίρα της, περιμένοντας να σωθεί από κανένα “θαύμα”. Όλη η πολιτική Ιστορία του τόπου στηρίζεται στον μεσσιανισμό, που είναι μια πιο συγκεκριμένη μορφή της μοιρολατρείας του λαού.
Αν όλοι σχεδόν οι πολιτικοί της Ελλάδας, δεν ντρέπονται να παρουσιάζονται σαν “σωτήρες”, αυτό οφείλεται στο ότι πολύς λαός περιμένει “σωτήρες” (το θάμα !).
Δυστυχώς όλοι αυτοί που περιμένουν το θάμα, δεν είναι όλοι μοιραίοι, είναι πολλοί & συμφεροντολόγοι. Άλλο θέμα. Πάντως το “χτύπημα” των Μοιραίων, είναι ανάγκη να γίνεται ακόμα, έως ότου “ ξυπνήσουμε νεκροί “».
Όταν λοιπόν, ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ πια τις αιτίες της τραγωδίας που βιώνουμε σαν λαός, μπορούμε και πρέπει να αντιδράσουμε... Βέβαια είναι σίγουρα δύσκολο, αλλά όπως αναφέρει και ο άλλος μεγάλος μας ποιητής Ο. ΕΛΥΤΗΣ «για να γυρίσει ο ήλιος θέλει δουλειά πολλή»... Αξίζει όμως την προσπάθειά μας, παρά τις όποιες δυσκολίες ... Σε άλλους η προσπάθεια αυτή, φαντάζει εντελώς ατελέσφορη, σχεδόν ΟΥΤΟΠΙΚΗ.. Όμως ακόμη κι’ έτσι αξίζει να προσπαθήσουμε.
Σ’ αυτήν την περίπτωση, (αν δηλαδή κάποιοι θεωρούν την προσπάθεια αντίδρασης σαν ουτοπία), θυμίζω ένα απόσπασμα από έργο του μεγάλου συγγραφέα της Ουρουγουάης ΕΔΟΥΑΡΔΟ ΓΚΑΛΕΑΝΟ :
«Η ουτοπία είναι στον ορίζοντα. Πλησιάζω δύο βήματα, κι ‘εκείνη απομακρύνεται δύο βήματα. Περπατάω δέκα βήματα και ο ορίζοντας μετατίθεται δέκα βήματα πιο πέρα. Όσο και να περπατήσω , δε θα τη φθάσω ποτέ. Τότε, γιατί υπάρχει η ουτοπία;
Γι’ αυτό υπάρχει: ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΡΠΑΤΑΣ, να πας πιο πέρα».
Φίλες και Φίλοι συμπατριώτες .
Ας αφουγκραστούμε λίγο τους ποιητές... Άλλωστε είναι οι ΜΟΝΟΙ που μπορούν να επικοινωνούν άδολα με το ΜΕΛΛΟΝ ... ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ ΜΕΛΛΟΝ...!!!

ΑΛΚΗΣ ΦΑΤΣΙΟΣ